مهاجرت كرد . « 1 » او ابتدا به مشهد مقدس رضوى مشرف شد . در آنجا عالم جليل ميرزا داود خراسانى فرزند فقيه ارجمند حاج ميرزا مهدى خراسانى ( مشهور به شهيد رابع ) اورا ميهمانى نمود و به مدّت شش ماه نزد او به تحصيل پرداخت و قرض هاى او را كه حدود يك هزار تومان بود ادا نمود . « 2 » وى از مشهد مقدس به يزد رفت و پس از مدّتى به اصفهان آمد . ابتدا در مسجد ايلچى واقع در محله احمدآباد اقامه جماعت و تدريس نمود ، سپس به محله حصار لله بيك واقع در جنوب غربى مسجد شاه ( مسجد امام فعلى ) نقل مكان كرد و تا آخر عمر در آن مسجد به اقامه جماعت و تدريس پرداخت . در آن زمان رياست دينى اصفهان بر عهده آيات عظام : سيد محمد باقر شفتى ، حاج محمد ابراهيم كلباسى و امام جمعه بود . چندى پس از ورود شيخ به اصفهان و تشكيل جلسه درس ، شهرت و آوازه علم و فضيلت او سراسر ايران را فرا گرفت و طالبان علم از هر سو براى استفاده از محضر پربار او روى به اصفهان نهادند ، و چنانچه نوشته اند : نزديك سيصد نفر در درس او شركت مى كردند . مرحوم شيخ محمد تقى در تمام مدت عمر گرفتار فقر و پريشانى و اختلال معاش بود ولى با كمال عفت و مناعت ميزيست . در يكى از سفرهاى فتحعلى شاه به اصفهان ، روزى از تالار عالى قاپو طلاب زيادى را مشاهده كرد كه از مسجد شاه به سمت ميدان بيرون مى آمدند ، سبب جمعيت را پرسيد ، عبد الله خان امين الدوله سبب اجتماع را حضور در درس شيخ بيان نمود و با توضيحى كامل از شيخ و بى بضاعتى او ، دستخط واگذارى قريه شهاب آباد لنجان را جهت مدد معاش شيخ به امضاى شاه رساند ؛ « 3 » ولى شيخ هنوز از محصول آن مزرعه نچشيده ، در نيمه شوال 1248 ق وفات

--> ( 1 ) . خاندان من ، نوشته محمد باقر الفت ، خطى . ( 2 ) . تاريخ علماى خراسان : 68 . ( 3 ) . استاد جلال الدين همايى مىنويسد : « اوّلين ملك و مال دنيوى كه نصيب خاندان مسجدشاهيان گرديد همين مزرعه ، شاه آباد بود و بعداً روز به روز بر مال و مكنت اين خانواده افزود تا ثروتمندترين خانواده‌هاى اصفهان شدند ، همه از بركت وجود ممتاز شيخ محمد تقى و از آثار رنج و رياضتى است كه وى در دوران عمر خود تحمل كرد و مزد زحمت و كار او را خداوند عالم به اولاد و اعقابش عطا فرمود » . تاريخ اصفهان ، ( فصل تكايا و مقابر ) ، ص 103 - 105 .